De terugreis

Donderdag 28 augustus

Om 7 uur zijn we alle 3 al wakker. Roos kan lekker uitgebreid douchen. We hebben alle tijd. Daarna lekker rustig ontbijten. Als we klaar zijn met het ontbijt, gaan we de koffers halen. Tess en Roos gaan even uitchecken. Ondertussen haalt Mark de auto. Tess en Roos zetten de koffers alvast buiten neer, nog een laatste keer een blik op Oslo.

Roos krijgt hulp van een andere hotel gast. Als Mark aan komt rijden, zetten we de koffers in de auto en rijden we richting de boot. 

We zijn best vroeg, we hebben nog tijd om een geocache mee te pakken. Roos heeft deze al gauw gevonden. 

We gaan door de paspoortcontrole, ook dit gaat gauw. Als we de auto in rij 3 zetten, zien we ons schip aan komen varen. Dat betekent dat het bijna 10 uur is. We moeten hier 2 uur wachten tot wij het schip op mogen. Dat duurt wel erg lang. Er is hier niets te doen in tegenstelling tot Kiel.

Mark en Roos gaan even voetballen met een plastic balletje.

Tess is aan het haken. De man en vrouw uit de auto voor ons kijken al nors naar Mark en Roos. Ze zijn als de dood dat dit plastic balletje tegen hun peperdure Mercedes aan komt. Tess waarschuwt Mark en Roos. Mark doet wat onverschillig, het is immers maar een klein plastic balletje. Ach Tess heeft ze gewaarschuwd. Twee tellen later komt inderdaad dit balletje tegen hun auto aan en zowel de man als de vrouw komen aanstormen alsof ze van de gestapo zijn. Mark krijgt de wind van voren. Tja, Tess dacht alleen maar “ik zei het toch”. Roos was wel een beetje van slag. Mark lacht de man uit, dat hij zich druk maakt om een plastic balletje.

Half 1 mogen we eindelijk aan boord. Snel even naar het buffet  restaurant op dek 6 om het avondeten reserveren. Daarna lopen we langs de hut op dek 10, om onze tassen neer te zetten. Daarna lopen we naar het zwembad op dek 12, maar deze is nog gesloten. Dan gaan we maar even lunchen op dek 7. 

Na de lunch lopen we naar het zwembad. We reserveren om 15 uur. Dat geeft ons nog 3 kwartier om ons om te kleden. Het zwembad is niet zo groot. Maar wel leuk. Een uurtje is wel lang zat. Tess zit lekker in het bubbelbad. Mark en Roos komen er af en toe bij zitten, maar gaan vooral van de glijbaan en de wildwaterbaan. Tess gaat 2x mee van de glijbaan, maar dat bubbelbad is wel erg lekker warm. Dan is de tijd alweer om. We kleden ons aan, gaan even terug naar de hut, en doen wat warmere kleding aan voor de avond. 

We gaan even naar het buiten dek. Het zonnetje is eindelijk doorgekomen. Maar buiten is het licht wel heel fel. Onze ogen moeten hier enorm aan wennen. Het is wel een bijzonder zicht want door de bewolking zie je zowat de horizon niet.

We gaan toch weer naar binnen. We reserveren de avond show, deze is anders dan de heenweg. Daarna gaan we naar beneden om te eten. 

We gaan weer voor het buffet. Dat is ons op de heenweg erg goed bevallen. Dus waarom niet. 

Na het buffet, gaan we naar boven voor de show. We zitten vooraan.

Deze is ook erg leuk. Knap gezongen. Er was mooie acrobatiek. En leuke liedjes. Roos krijgt een paar keer een high five of een handkus van een van de artiesten.

Roos wil niet meer buiten kijken na de show, dan gaan we maar naar de hut. Tess stelt Mark nog voor om naar de “disco” te gaan vanavond, maar dat wuift Mark weg en moet er om lachen. 

Als Roos eindelijk in bed ligt, gaat Tess haken. Mark besluit een rondje te lopen.

Mark komt terug met een verassing. Wat lief!! Een fireball heeft hij voor Tess meegenomen. Wat is dat? 🤔 Dank je wel denkt Tess 🙈 Ondertussen is Roos nog steeds wakker. Maar binnen twee tellen slaapt ze. Tess en Mark kijken tv.  Maar gaan ook maar vroeg slapen. 

Vrijdag 29 augustus

Tess en Roos zijn al vroeg wakker. De bedden liggen niet zo lekker. Heel hard zijn ze. We gaan toch nog even proberen onze ogen dicht te doen.

Dat lukt eigenlijk niet. Roos gaat even douchen. Daarna Tess en Mark ook. Het is nu tijd om aan te kleden en te gaan ontbijten. Het is vrij zitten. Als we langs de tafels lopen, zien we net mensen op staan. We hebben een plekje aan het raam. 

Onze buikjes zitten weer vol, maar Tess mist haar cappuccino. We lopen na het eten naar het panorama restaurant om een bakkie te doen. 

Bericht van Eline over haar paard: "Veel mensen vragen hoe het met Emma Emmeline gaat. Maar eerlijk gezegd weet ik het niet. Soms is ze zo slecht dat we haar weer overeind moeten helpen omdat ze alleen maar wil liggen. En dan weer is ze in de wei en heel geïnteresseerd in alles wat er om haar heen gebeurt."

We kijken nog even buiten op het dek, maar gaan dan de spullen halen van de hut. Hierna kunnen we naar de auto.

De rit is drama. Het duurt 2,5 uur om Hamburg door te komen door een ongeluk in de Elbetunnel om vervolgens ook in Bremen de hele stad doorgeloodst te worden om de file te "ontwijken". Daarna gaan we even lunchen. 

En dan weer op weg. Nog 5,5 uur te gaan. Als we de files voorbij zijn stoppen we nog even om de benen te strekken. Om de flessen bij te vullen met water. En weer door. Nog 4,5 uur te gaan. 

Vlak voordat we bij de grens zijn, gaan we nog even tanken. Dan nog 3 uur te gaan. Gelukkig hebben we Harry Potter om naar de luisteren. 

Roos moet plassen. Als we bij een tankstation aankomen, vraagt de dame aan de kassa “is het voor haar (Roos) of voor jou (Tess)?” Voor Roos… oh dan kun je doorlopen naar achter en aanbellen. Daarna deed ze open. Bijzonder. Maar ok. 

Daarna moet Tess een stukje rijden. Pffff Mark wil even z'n ogen dicht doen. Het zweet staat al op Tess d'r rug. Na een uurtje vraagt Mark hoe het gaat. Nou niet zo best. Het huilen staat Tess nader dan het lachen. 

We stoppen bij de McDonald‘s in Joure. Het is inmiddels kwart voor 6, ook meteen etenstijd. Tess kijkt nog even hoe lang het rijden is naar het graf van oom Frans, maar dat is net te ver omrijden. 

Na de Mac rijden we weer verder. De navigatie stuurt ons over de afsluitdijk… waarom? Er is een uur vertraging op de A1! Ook dat nog. We nemen toch de gok en nemen de kortste route over de A1 en die gok pakt goed uit, want als we bij de file zijn is deze al zo goed als opgelost.et is al half 7. Uiteindelijk zijn we na ruim 10 uur onderweg te zijn. om half 9 weer thuis, waar Simba en Nala ons staan op te wachten. 
 

Totaal gereden kilometers: 3600 km

update over het paardje: 

Vanochtend hebben we met pijn in het hart afscheid moeten nemen van Emma Emmeline. Na een moeilijke nacht waarin ze veel lag, zagen we vanochtend dat wat we al die tijd hadden gevreesd, was gebeurd. Haar hoef was gedeeltelijk losgeraakt van haar onderbeen. Door de slechte bloedcirculatie in dat onderbeen is de diagnose dat de hele hoef eraf zal vallen. Die is niet meer te redden. Dus zat er niets anders op dan haar te laten gaan.