Geiranger en Roos haar paardrijles

Maandag 18 augustus

Roos was vannacht wakker geworden van de jeuk op haar hoofd. Daarom haar vlechtjes er maar uitgehaald, want die irriteren haar hoofdhuid dachten we. Maar om half 7 stond ze weer aan ons bed. Nog steeds met jeuk. Ze heeft een paar muggenbulten op haar gezicht en hoofd, waarschijnlijk van gisteravond tijdens het wandelen, we hadden toen veel last van wat we dachten vliegjes. Maar nadat ze even gedoucht heeft gaat het wel weer. 

Mark zet ondertussen het blog van gisteren online. Tess heeft een blaar. Maar ja Tess is dan ook ongetraind die berg op gegaan. Roos en Mark hebben nergens last van. 

We zijn wat laat vandaag voor ons doen. We gaan even ontbijten en dan naar Geiranger. Dit is weer een flink stuk rijden, anderhalf uur. Het is wel gaaf, want het is heel mistig vanmorgen en er is geen stukje blauwe lucht te bekennen, maar nadat we op een gegeven moment door een lange tunnel zijn gereden is ineens alle mist /wolken weg en is er een stralende blauwe lucht.  Onderweg luisteren we naar het boek Harry Potter en de vuurbeker. 

We gaan naar een uitkijkpunt. Je hebt hier nooit een goed idee hoe hoog je nou precies zit. Soms rijd je langs meren en denk je dat je bij wijze van spreken op zeeniveau zit om vervolgens weer honderden meters te dalen, voor ons Nederlanders is dat dan lastig te accepteren dat er zoveel water op zo'n hoogte kan zijn.

Uiteindelijk komen we bij een afslag die naar het uitzichtpunt leidt. Dit is weer een kronkelige bergweg omhoog. Onderweg komen we nog langs een prachtig gletsjermeer.

Als we verder rijden, komen we op een gegeven moment in de mist en zien geen hand voor ogen.

Maar we stijgen verder en uiteindelijk als we bij het uitkijkpunt zijn, zitten we ver boven de mist. Het is prachtig, maar het Geiranger Fjord zien we niet, dat zou ergens onder de mist moeten zijn.

zie filmpje: Uitzichtpunt Geiranger

We drinken er even een hele vieze koffie en warme chocomelk, lopen wat rond en gaan weer verder.

We rijden verder en we dalen af naar Geiranger. Weer door de mist en uiteindelijk zien we het Geiranger Fjord door de mist opdoemen. Het is best mooi. Het is nog een klein stukje rijden, maar hier is het best druk. Of eigenlijk valt het wel mee, maar het zijn de touringcars die de bochten maar moeilijk kunnen maken en als die elkaar moeten passeren is het nog lastiger. Dit zorgt ervoor dat het zo lang duurt. Achteraf horen we dat er van de week zo'n bus zich vast heeft gereden en dat de weg de hele dag gestremd was. Enorme verkeerschaos. En dit is de enige toegangsweg, zonder uren te moeten omrijden.

Eigenlijk willen we met de ferry terug, dan vaar je door het Geiranger fjord, maar dan zijn we waarschijnlijk niet op tijd terug voor de paardrijles van Roos om 19 uur. Dus we gaan dezelfde weg weer terug. Als we langs hetzelfde gletsjermeer rijden, is er alweer mist op komst.

Op de terugweg halen we nog wat boodschappen en om 17 uur steekt Mark de Jumbo-barbecue aan. Daarna hebben Roos en Mark nog even tijd om te voetballen voordat haar les begint.

Vanmiddag is er ook een Engelse dame aangekomen. Eline de eigenaresse van Hingarden stal heeft haar vanmiddag opgehaald van het vliegveld of vanaf de haven, dat hebben we niet zo goed begrepen. Zij kwam ook om 19 uur mee om Roos op te halen en de paarden uit de wei te halen. Maar deze dame bleef praten haar mond stond niet stil. Wel heel gezellig haha. Vandaag mocht Roos op Lizzy. Haar veulen Hrimtur mocht ook weer mee. Het veulen ging mee de bak in. Maar het is een hengstje. Deze bleef achterop z’n moeder springen of wilde drinken terwijl Roos aan het rijden was. Volgens Eline houdt hij hier altijd wel mee op na 5 minuten, maar dit keer niet, dus moest hij even buiten de bak toekijken. 

Hij was heel onrustig. Heel erg gestrest. We mochten hem borstelen, maar dat hielp niet. Hij was heel bezweet door de stress. Hij steigerde ook een paar keer. En z’n halster ging stuk. Dus hij liep weg. Maar ja, hij wil toch graag bij z’n moeder blijven, dus ver weg ging hij niet. Tess kon hem makkelijk pakken. Toen kwam Eline hem weer vast zetten. 

Ondertussen heeft Roos “gezwommen” op het paard, veel in verlichte zit gedaan. Handen wijd, in draf en in verlichte zit. Dit was een heel leuk lesje.  Na de les weer afzadelen. Inmiddels was Hrimtur rustig geworden. Toen brachten Tess en Roos ze weer naar de wei. Bartje en Eli waren blij ze weer te zien. Ze waren aan het hinniken toen we ze terug brachten en kwamen helemaal aangerend. 

Om 21 uur zijn we weer terug in het huisje en gaat Roos gauw naar bed. Die zal goed slapen na zo’n rotnacht met veel jeuk. En zo’n heerlijke les in de buitenlucht. 

Wij schrijven nog even het blog. Doen de afwas, dan is het ook weer tijd om naar bed te gaan voor ons .